រំលេច​ទៅ​មាតិកា រំលេច​ទៅ​មាតិកា
អត្ថបទ

របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍

ការពារបាល់បានល្អចាប់ផ្តើមពីការឈរទីតាំង មិនមែនពីការរត់ដេញគូប្រកួតដោយគ្មានផែនការទេ។ កីឡាករគួរហាត់ជាប្រព័ន្ធរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ ដោយផ្តោតលើការមើលបាល់ និងមនុស្ស ការបិទផ្លូវបញ្ជូន ការរក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ ការ...

November 7, 2026 5 min read
របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍
❦

របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍

ការពារបាល់បានល្អចាប់ផ្តើមពីការឈរទីតាំង មិនមែនពីការរត់ដេញគូប្រកួតដោយគ្មានផែនការទេ។ កីឡាករគួរហាត់ជាប្រព័ន្ធរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ ដោយផ្តោតលើការមើលបាល់ និងមនុស្ស ការបិទផ្លូវបញ្ជូន ការរក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ ការប្តូរទិស និងការប្រជែងដោយមិនធ្វើហ្វូល។ ក្នុងបាល់ទាត់សម័យទំនើប ក្រុមដូចជា បារាំង អេស្ប៉ាញ និងអាហ្សង់ទីន ប្រើការការពារជាក្រុម ដើម្បីបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ដែលមានហានិភ័យទាប។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ម្តង ៤៥–៦០ នាទី ហើយថតវីដេអូពិនិត្យចលនារបស់ខ្លួន។ ចំណុចដែលត្រូវអនុវត្តភ្លាមៗគឺរក្សាខ្លួនឱ្យនៅចន្លោះបាល់ និងគោលដៅជានិច្ច។

Gold Party · Free demo

ចង់ស្គាល់ផែនការហាត់ដែលរៀបចំជាដំណាក់កាល សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

កីឡាករខ្សែការពារកំពុងហាត់បិទផ្លូវបញ្ជូនបាល់លើទីលានបាល់ទាត់ពេលព្រឹក មានគ្រូបង្វឹកកាន់ក្តារយុទ្ធសាស្ត្រ

ចំណុចសំខាន់បំផុត៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់ត្រឹមត្រូវជាអ្វី?

របៀបហាត់ការពារបាល់ត្រឹមត្រូវគឺការបញ្ចូលបច្ចេកទេសផ្ទាល់ខ្លួន ការយល់ដឹងពីទីតាំង និងការសម្របសម្រួលជាក្រុម។ ការហាត់ល្អគួររួមមានសមយុទ្ធមួយទល់មួយ ចលនាបិទផ្លូវបញ្ជូន និងការប្រកួតតូច ៤ ទល់ ៤ ឬ ៥ ទល់ ៥។ ចម្ងាយការពារដែលសមស្របជាទូទៅគឺ ១–២ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែត្រូវប្តូរតាមល្បឿនគូប្រកួត និងតំបន់លើទីលាន។

ការការពារមិនមានន័យថាត្រូវចូលប្រជែងគ្រប់ពេលទេ។ ប្រសិនបើគូប្រកួតមានល្បឿនលឿន អ្នកគួរបង្ខំគេឱ្យរត់ទៅខាងក្រៅ មិនមែនបើកផ្លូវឱ្យគេចូលកណ្តាលឡើយ។ តាមគោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ មជ្ឈមណ្ឌលហ្វឹកហាត់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការការពារល្អត្រូវចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងលំហ និងមុំចូលប្រជែង មុនពេលប៉ះបាល់។ សម្រាប់ការវាយតម្លៃប្រចាំសប្តាហ៍ សូមកត់ត្រា ៣ ចំណុច៖ ចំនួនដងដែលបិទផ្លូវបញ្ជូនបាន ចំនួនដងដែលចូលប្រជែងខុស និងចំនួនដងដែលបាត់ទីតាំង។

តើកីឡាករឃើញអ្វីខ្លះពេលកំពុងការពារ?

ពេលកំពុងការពារ កីឡាករត្រូវមើលបាល់ ទីតាំងគូប្រកួត ទីតាំងមិត្តរួមក្រុម និងចន្លោះទំនេរ ក្នុងពេលតែមួយ។ ការសម្រេចចិត្តមិនគួរផ្អែកលើចលនាជើងរបស់អ្នកកាន់បាល់តែមួយទេ ព្រោះការបញ្ជូនបាល់អាចកើតឡើងមុនពេលគូប្រកួតបង្វិលខ្លួន។ ច្បាប់សាមញ្ញគឺឈរឲ្យអាចមើលឃើញទាំងបាល់ និងអ្នករត់ចូលពីក្រោយក្នុងមុំតែមួយ។

អ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើនមានកំហុសពីរយ៉ាង។ ទីមួយ ពួកគេមើលតែបាល់ ហើយបាត់ដានខ្សែប្រយុទ្ធ។ ទីពីរ ពួកគេរត់ទៅបិទអ្នកកាន់បាល់ខ្លាំងពេក រហូតបើកចន្លោះឱ្យអ្នកផ្សេងរត់ចូល។ ដើម្បីកែបញ្ហានេះ ប្រើសមយុទ្ធ “មើលពីរចំណុច” ដោយដាក់អ្នកកាន់បាល់ម្នាក់ និងអ្នករត់គាំទ្រម្នាក់នៅចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ។ អ្នកការពារត្រូវប្តូរភ្នែករវាងបាល់ និងអ្នករត់រៀងរាល់ ២–៣ វិនាទី។ វិធីនេះជួយបង្កើតទម្លាប់ស្គាល់ហានិភ័យមុនពេលវាកើតឡើង។ មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

ក្នុងការប្រកួតកម្រិតខ្ពស់ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងក៏មានតម្លៃដូចជាកម្លាំងជើង។ ពាក្យខ្លីៗដូចជា “បិទ”, “ប្តូរ”, “ខាងក្រោយ” និង “ចាកចេញ” ត្រូវនិយាយឱ្យច្បាស់ និងមុនព្រឹត្តិការណ៍។ ក្រុមដែលមានខ្សែការពារកណ្តាលដូចជា វីលៀម សាលីបា និង អានតូនីញ៉ូ រូឌីហ្គែរ តែងប្រើការប្រាប់ទិស ដើម្បីឱ្យខ្សែការពារខាងក្រោយរក្សាបន្ទាត់តែមួយ។ ក្នុងការហាត់ អ្នកគួរដាក់ទណ្ឌកម្មតូចមួយ ដូចជាបាត់ពិន្ទុ ប្រសិនបើមានការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងកាត់ចន្លោះកណ្តាល។ នេះធ្វើឱ្យអ្នកលេងយល់ថា ការរក្សារចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់ជាងការរត់តាមបាល់ដោយចៃដន្យ។

សម្រាប់ការវិភាគបន្ថែម អ្នកអាចពិនិត្យ ប្រភពផ្លូវការរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសិក្សាវីដេអូការពាររបស់ការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។

នេះជាពេលល្អក្នុងការបម្លែងចំណេះដឹងទៅជាកាលវិភាគហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីខ្លះជាចំណុច ៣ ដែលសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការពារបាល់?

ចំណុចសំខាន់បំផុតមាន ៣ គឺទីតាំងរាងកាយ ចម្ងាយពីអ្នកកាន់បាល់ និងការទប់ផ្លូវបញ្ជូនទៅកណ្តាល។ អ្នកការពារគួរបន្ទាបជង្គង់ បង្វិលខ្លួនបន្តិចទៅចំហៀង និងរក្សាជំហានខ្លី ដើម្បីអាចប្តូរទិសបានភ្លាមៗ។ ការចូលប្រជែងត្រូវធ្វើនៅពេលបាល់ចេញពីជើងគូប្រកួត មិនមែនពេលគេកំពុងគ្រប់គ្រងបាល់ជាប់ជើងទេ។

១. ទីតាំងរាងកាយ និងជំហាន

រក្សាជើងទាំងពីរឱ្យមានតុល្យភាព បន្ទាបចំណុចទំនាញ និងកុំឈរត្រង់ពេក។ បើអ្នកបើកជើងធំ ឬឆ្លងជើងពេលរត់ថយក្រោយ អ្នកនឹងបាត់សមត្ថភាពប្តូរទិស។ សមយុទ្ធសាមញ្ញគឺរត់ចំហៀង ៥ ម៉ែត្រ ប្តូរទិសតាមសញ្ញាគ្រូ ហើយបញ្ចប់ដោយការបិទផ្លូវបញ្ជូន។ ធ្វើ ៤ ជុំ ជុំละ ២០ វិនាទី និងសម្រាក ៤០ វិនាទី។

២. ចម្ងាយ និងការគ្រប់គ្រងល្បឿន

រក្សាចម្ងាយប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រ ដើម្បីកុំឱ្យគូប្រកួតប៉ះបាល់ឆ្លងកាត់ភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើអ្នកនៅជិតពេក គេអាចប្តូរទិសបានងាយ។ ប្រសិនបើនៅឆ្ងាយពេក គេមានពេលបញ្ជូន ឬបាញ់។ អ្នកគួរបន្ថយល្បឿននៅពេលចូលជិត ហើយរង់ចាំកំហុសតូចមួយ ដូចជាបាល់ឆ្ងាយពីជើង ៣០–៥០ សង់ទីម៉ែត្រ។

៣. បិទកណ្តាល និងបង្ខំទៅខាងក្រៅ

កណ្តាលទីលានជាតំបន់គ្រោះថ្នាក់បំផុត ព្រោះវាផ្តល់ជម្រើសបញ្ជូនទៅមុខច្រើន។ ដូច្នេះ អ្នកត្រូវដាក់រាងកាយនៅមុំដែលបិទផ្លូវទៅកណ្តាល ហើយទុកផ្លូវខាងក្រៅជាជម្រើស។ នៅពេលគូប្រកួតទៅដល់ខ្សែចំហៀង ជម្រើសរបស់គេតូចลง ហើយមិត្តរួមក្រុមអាចជួយបិទបានលឿន។ យុទ្ធសាស្ត្រការពារជាក្រុម

ចំណុចទាំងនេះអាចបម្លែងទៅជាសមយុទ្ធ ៣ ប្រភេទដែលមានលទ្ធផលច្បាស់៖

  1. មួយទល់មួយ៖ កំណត់តំបន់ ១០ x ៨ ម៉ែត្រ ហើយឱ្យអ្នកការពារបង្ខំអ្នកកាន់បាល់ទៅខាងក្រៅ។
  2. ពីរទល់ពីរ៖ បង្រៀនការបិទផ្លូវបញ្ជូន និងការជួយគ្នារវាងអ្នកចូលប្រជែង និងអ្នកគ្រប់គម្រប។
  3. បួនទល់បួន៖ ដាក់ច្បាប់ថាក្រុមវាយប្រហារទទួលបានពិន្ទុបន្ថែម ប្រសិនបើបញ្ជូនបាល់ឆ្លងកាត់កណ្តាល ដើម្បីបង្ខំឱ្យក្រុមការពាររក្សាទីតាំង។

តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ការហាត់ក្នុងចន្លោះតូចជួយបង្កើនល្បឿនសម្រេចចិត្ត ព្រោះអ្នកលេងមានពេល និងចន្លោះតិចជាងការហាត់លើទីលានធំ។ ចំណុចនេះសំខាន់ណាស់៖ កុំវាស់លទ្ធផលតាមការទាត់បាល់ចេញបានប៉ុន្មានដងប៉ុណ្ណោះ។ ត្រូវវាស់ថា អ្នកបានបង្ខំគូប្រកួតឱ្យបញ្ជូនថយក្រោយប៉ុន្មានដង និងបានបិទជម្រើសទៅកណ្តាលប៉ុន្មានដង។ នោះជាស្ថិតិដែលបង្ហាញគុណភាពការពារពិតប្រាកដ។

ក្រុមយុវជនកំពុងហាត់សមយុទ្ធបួនទល់បួនក្នុងតំបន់តូច គ្រូបង្វឹកកំពុងកត់ត្រាចលនាការពារ

តើករណីពិបាកណាខ្លះដែលអ្នកការពារតែងធ្វើខុស?

ករណីពិបាកបំផុតគឺពេលអ្នកការពារត្រូវប្រឈមនឹងអ្នកលេងលឿន ការបញ្ជូនបាល់ពីចំហៀង និងការរត់ចូលពីក្រោយខ្សែការពារ។ ដំណោះស្រាយមិនមែនជាការរត់ថយក្រោយឱ្យលឿនជាងគូប្រកួតទេ ប៉ុន្តែជាការទទួលស្គាល់ហានិភ័យមុន និងរក្សាមុំការពារដែលត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើខ្សែការពារម្នាក់ចូលប្រជែង អ្នកនៅសល់ត្រូវបិទចន្លោះខាងក្រោយភ្លាមៗ។

ករណីអ្នកលេងលឿន

កុំចូលប្រជែងពេលអ្នកលេងលឿនកំពុងរត់ពេញល្បឿន។ បន្ថយជំហាន បង្ខំគេទៅខាងក្រៅ ហើយរង់ចាំពេលគេប៉ះបាល់វែងពេក។ បើអ្នកបើកត្រគាកទៅខុសទិស គេអាចប្តូរទិសមួយជំហាន ហើយឆ្លងកាត់បាន។ សមយុទ្ធដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺដាក់ច្រកពីរដែលមានទទឹង ៣ ម៉ែត្រ ដើម្បីហាត់ការបង្ខំទិសដោយមិនចាំបាច់ទាត់បាល់ចេញ។

ករណីបាល់ឆ្លងពីចំហៀង

ពេលបាល់ត្រូវបញ្ជូនពីចំហៀង អ្នកការពារមិនគួររត់តាមបាល់តែមួយទេ។ ត្រូវពិនិត្យអ្នករត់នៅបង្គោលជិត បង្គោលឆ្ងាយ និងតំបន់កណ្តាលប្រអប់។ ច្បាប់អនុវត្តល្អគឺមើលស្មារបស់ខ្សែប្រយុទ្ធមុនពេលបាល់ចេញពីជើងអ្នកបញ្ជូន។ ប្រសិនបើខ្សែប្រយុទ្ធប្តូរទិសពីមុខទៅក្រោយ អ្នកត្រូវប្តូរជំហរភ្លាមៗ មិនត្រូវរង់ចាំឱ្យបាល់មកដល់ទេ។

ករណីខ្សែការពារឡើងខ្ពស់

ខ្សែការពារឡើងខ្ពស់អាចជួយរក្សាសម្ពាធ ប៉ុន្តែវាបង្កើតចន្លោះធំនៅខាងក្រោយ។ ដូច្នេះ អ្នកចាំទីត្រូវមានតួនាទីជាអ្នកគ្របដណ្តប់ ហើយខ្សែការពារត្រូវរក្សាបន្ទាត់ស្របគ្នា។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម កុំឡើងខ្ពស់ជាង ៣៥–៤០ ម៉ែត្រពីគោលដៅ ប្រសិនបើក្រុមមិនទាន់ហាត់ការប្តូរទីតាំងបានល្អ។ នេះជាព័ត៌មានអនុវត្តដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមើលរំលង៖ កម្ពស់ខ្សែការពារត្រូវសមនឹងល្បឿនអ្នកចាំទី និងល្បឿនខ្សែការពារ មិនមែនសម្រេចតាមម៉ូដយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុមធំៗទេ។

ការប្រុងប្រយ័ត្នមួយទៀតគឺកុំធ្វើស្លាយតាក់ល៍នៅជិតប្រអប់ដោយគ្មានភាពច្បាស់លាស់។ កំហុសមួយអាចនាំទៅហ្វូល បាល់ពិន័យ ឬកាត។ ប្រើការបិទផ្លូវ និងការរង់ចាំជាជម្រើសមុន ហើយប្រជែងតែពេលបាល់ស្ថិតនៅចម្ងាយដែលអ្នកអាចប៉ះមុនគូប្រកួត។ តាមច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការប្រជែងដែលមានការប៉ះរាងកាយមិនប្រុងប្រយ័ត្នអាចនាំឱ្យមានការពិន័យ ដូច្នេះបច្ចេកទេស និងពេលវេលាសំខាន់ជាងភាពខ្លាំង។

សូមប្រើការណែនាំនេះ ដើម្បីកែសម្រួលទម្លាប់ការពាររបស់អ្នកជារៀងរាល់សប្តាហ៍។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ផែនការហាត់ ៦ សប្តាហ៍ដែលអាចអនុវត្តបាន

ផែនការរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍គួរចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងចលនា បន្តទៅការសម្រេចចិត្ត និងបញ្ចប់ដោយការអនុវត្តក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ កុំបង្កើនបរិមាណរត់ និងការប្រជែងក្នុងសប្តាហ៍តែមួយលឿនពេក ព្រោះសាច់ដុំភ្លៅ កំភួនជើង និងកជើងត្រូវការពេលសម្របខ្លួន។ រក្សារយៈពេលហាត់ ៤៥–៦០ នាទី និងទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងសម្រាប់សម្រាករវាងវគ្គការពារដែលមានអាំងតង់ស៊ីតេខ្ពស់។

  • សប្តាហ៍ទី ១–២៖ ហាត់ជំហរ ការរត់ចំហៀង ការប្តូរទិស និងការរក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ។
  • សប្តាហ៍ទី ៣–៤៖ បន្ថែមសមយុទ្ធមួយទល់មួយ ពីរទល់ពីរ និងការបិទផ្លូវបញ្ជូន។
  • សប្តាហ៍ទី ៥៖ ហាត់បាល់ឆ្លងពីចំហៀង ការរត់ចូលពីក្រោយ និងការប្តូរតំបន់ការពារ។
  • សប្តាហ៍ទី ៦៖ ប្រកួតតូច ៥ ទល់ ៥ ឬ ៧ ទល់ ៧ ដោយកត់ត្រាកំហុសទីតាំង និងការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងកណ្តាល។

មុនហាត់ គួរកម្តៅសាច់ដុំ ១០–១២ នាទី រួមមានការរត់ស្រាល ចលនាបើកត្រគាក និងការបត់ជង្គង់។ បន្ទាប់ពីហាត់ ត្រូវបន្ថយកម្លាំង ៥–៨ នាទី និងផឹកទឹកតាមស្ថានភាពអាកាសធាតុ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់សន្លាក់ ឬឈឺខ្លាំងនៅកជើង ត្រូវបញ្ឈប់សមយុទ្ធប្រជែង និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ។ ការឈឺចាប់មិនមែនជាសញ្ញាថាការហាត់មានប្រសិទ្ធភាពទេ។

ចូរប្រើតារាងវាយតម្លៃនេះនៅចុងសប្តាហ៍៖

  1. តើការបិទផ្លូវទៅកណ្តាលបានសម្រេចប៉ុន្មានដង?
  2. តើមានការចូលប្រជែងមុនពេលសមស្របប៉ុន្មានដង?
  3. តើការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយមិត្តរួមក្រុមមានភាពច្បាស់លាស់ឬទេ?
  4. តើមានការរត់បាត់ខ្សែការពារប៉ុន្មានដង?
  5. តើការប្រកួតតូចបង្ហាញថាក្រុមអាចរក្សារចនាសម្ព័ន្ធបានឬទេ?

ការវាស់វែងទាំងនេះមានប្រយោជន៍ជាងការរាប់ចំនួនតាក់ល៍ ព្រោះការការពារដែលល្អបំផុតជាញឹកញាប់បញ្ចប់ការវាយប្រហារ មុនពេលគូប្រកួតមានឱកាសបាញ់។ លំហាត់បង្កើនល្បឿន និងភាពរហ័ស

កីឡាករខ្សែការពារកំពុងពិនិត្យវីដេអូប្រកួតលើកុំព្យូទ័រយួរដៃជាមួយគ្រូបង្វឹកក្នុងបន្ទប់វិភាគ

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ ការពារល្អកើតពីវិន័យ មិនមែនសំណាង

របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវផ្អែកលើ ៥ ចំណុច៖ ជំហររាងកាយ ការរក្សាចម្ងាយ ការបិទកណ្តាល ការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងការសម្រេចចិត្តមុនពេលចូលប្រជែង។ កីឡាករដែលហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ នឹងមានឱកាសកែលម្អការគ្រប់គ្រងទីតាំង និងល្បឿនប្រតិកម្មបានច្បាស់ជាងការហាត់តាក់ល៍ដោយគ្មានរចនាសម្ព័ន្ធ។ យុទ្ធសាស្ត្ររបស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ក៏ផ្តោតលើការអានការប្រកួត ស្ថិតិកីឡាករ និងការយល់ដឹងពីរបៀបដែលក្រុមក្នុងពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ រៀបចំការពារ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ បិទផ្លូវទៅកណ្តាល ហើយកត់ត្រាកំហុសរបស់ខ្លួនរាល់វគ្គហាត់។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ និងការវិភាគការប្រកួត សូមចូលទៅកាន់ប្រភពបន្ថែមឥឡូវនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបហាត់ការពារបាល់គឺជាការហាត់ទីតាំង ចម្ងាយ ការបិទផ្លូវបញ្ជូន និងការប្រជែងដោយសុវត្ថិភាព។ វាមិនមែនជាការរត់តាមអ្នកកាន់បាល់គ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែជាការគ្រប់គ្រងលំហរវាងបាល់ គូប្រកួត និងគោលដៅ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ម្តង ៤៥–៦០ នាទី ហើយចាប់ផ្តើមពីសមយុទ្ធមួយទល់មួយ មុនបន្ថែមការហាត់ជាក្រុម។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហាត់ការពារបាល់តាមជំហានណា?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយរៀនជំហរបន្ទាបជង្គង់ រក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ និងបិទផ្លូវទៅកណ្តាល។ បន្ទាប់មក ហាត់រត់ចំហៀង ប្តូរទិស និងបង្ខំគូប្រកួតទៅខាងក្រៅក្នុងតំបន់ ១០ x ៨ ម៉ែត្រ។ នៅសប្តាហ៍ទី ៣ អាចបន្ថែមសមយុទ្ធពីរទល់ពីរ ហើយក្នុងសប្តាហ៍ទី ៥ ឬទី ៦ ចូលទៅការប្រកួតតូចដែលមានការរាប់ពិន្ទុតាមការបិទផ្លូវបញ្ជូន។

សំណួរ៖ តើការការពារមួយទល់មួយខុសពីការការពារជាក្រុមដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការការពារមួយទល់មួយផ្តោតលើជំហរ ចម្ងាយ និងពេលវេលាចូលប្រជែង ខណៈការការពារជាក្រុមផ្តោតលើការគ្របដណ្តប់ និងការបិទចន្លោះ។ ក្នុងការការពារជាក្រុម អ្នកចូលប្រជែងមិនគួរធ្វើការតែម្នាក់ឯងទេ ព្រោះមិត្តរួមក្រុមត្រូវបិទជម្រើសបញ្ជូន និងត្រៀមគ្របខាងក្រោយ។ ក្រុម ៤ ទល់ ៤ ជាវិធីសមស្របសម្រាប់រៀនការប្តូរតួនាទីទាំងនេះ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំតែងតែចូលប្រជែងខុសពេល?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺការចូលជិតពេក ការមើលតែបាល់ និងការមិនរង់ចាំឱ្យគូប្រកួតប៉ះបាល់ឆ្ងាយពីជើង។ រក្សាចម្ងាយ ១–២ ម៉ែត្រ បន្ថយជំហាននៅពេលចូលជិត និងបិទផ្លូវទៅកណ្តាលជាមុន។ ប្រសិនបើគូប្រកួតកំពុងរត់លឿន សូមបង្ខំទៅខាងក្រៅ ហើយចូលប្រជែងនៅពេលបាល់នៅចម្ងាយប្រហែល ៣០–៥០ សង់ទីម៉ែត្រពីជើងគេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ការពារ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ម្តង ៤៥–៦០ នាទី។ ទុកចន្លោះសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គដែលមានការរត់លឿន និងប្រជែងខ្លាំង ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។ ក្នុងមួយវគ្គ គួរមានកម្តៅសាច់ដុំ ១០–១២ នាទី និងបន្ថយកម្លាំង ៥–៨ នាទីនៅចុងក្រោយ។

សំណួរ៖ តើអាចហាត់ការពារបាល់ដោយមិនមានគ្រូបង្វឹកបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចហាត់បាន ប៉ុន្តែគួរប្រើវីដេអូ និងតារាងកត់ត្រា ដើម្បីកុំឱ្យកំហុសក្លាយជាទម្លាប់។ អ្នកអាចហាត់រត់ចំហៀង ប្តូរទិស បិទច្រក និងមើលទាំងបាល់និងអ្នករត់ជាមួយមិត្តម្នាក់។ ទោះជាយ៉ាងណា សមយុទ្ធបាល់ឆ្លងពីចំហៀង និងការរៀបចំខ្សែការពារខ្ពស់គួរមានគ្រូ ឬអ្នកមានបទពិសោធន៍ជួយកែទីតាំង។

សំណួរ៖ តើកំហុសអ្វីគួរជៀសវាងពេលហាត់ការពារបាល់?

ចម្លើយ៖ កំហុសសំខាន់ៗគឺការរត់ដេញបាល់ដោយបាត់ទីតាំង ការបើកកណ្តាល ការចូលប្រជែងដោយស្លាយមិនចាំបាច់ និងការមិនប្រាប់មិត្តរួមក្រុម។ កុំវាស់ភាពជោគជ័យតាមចំនួនតាក់ល៍តែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះការបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយក៏ជាលទ្ធផលការពារដ៏មានតម្លៃ។ ប្រើវីដេអូប្រកួត និងកត់ត្រាចំនួនដងដែលបាត់ទីតាំង ដើម្បីកែចំណុចខ្សោយជាក់លាក់។

§
❦

យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive · No. 01

Related Articles