រំលេច​ទៅ​មាតិកា រំលេច​ទៅ​មាតិកា
អត្ថបទ

មគ្គុទ្ទេសក៍កីឡាករទៅកាន់របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់

របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ចាប់ផ្តើមពីការដាក់ជើងទ្រឲ្យត្រឹមត្រូវ មើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់ និងប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងដោយកម្លាំងសមស្រប។ កីឡាករថ្មីគួរហាត់ចម្ងាយ ៥ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ មុនពង្រីកទៅ ២០ ម៉ែត្រ ព្រោះចម្ងាយខ្...

November 10, 2026 5 min read
មគ្គុទ្ទេសក៍កីឡាករទៅកាន់របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់
❦

មគ្គុទ្ទេសក៍កីឡាករទៅកាន់របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់

របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ចាប់ផ្តើមពីការដាក់ជើងទ្រឲ្យត្រឹមត្រូវ មើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់ និងប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងដោយកម្លាំងសមស្រប។ កីឡាករថ្មីគួរហាត់ចម្ងាយ ៥ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ មុនពង្រីកទៅ ២០ ម៉ែត្រ ព្រោះចម្ងាយខ្លីជួយឲ្យកែទម្រង់បានលឿន។ គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តោតលើយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ ការទស្សន៍ទាយប្រកួត និងព័ត៌មានការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ដូច្នេះការយល់ពីបច្ចេកទេសមូលដ្ឋានមានប្រយោជន៍សម្រាប់ទាំងអ្នកលេង និងអ្នកវិភាគ។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំទាត់ខ្លាំងជាងការគ្រប់គ្រងបាន៖ រក្សាក្បាលស្ងប់ បិទកជើង ជ្រើសចំណុចកណ្តាលបាល់ ហើយធ្វើលំហាត់ ២០ ទៅ ៣០ នាទីយ៉ាងហោចណាស់ ៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ចាប់ផ្តើមដោយគោលដៅទូលាយ រួចបង្រួមចន្លោះនៅពេលភាពត្រឹមត្រូវកើនឡើង។

Gates of Gatot Kaca 1000 · Free demo

ស្វែងយល់បន្ថែម

កីឡាករបាល់ទាត់ហាត់បញ្ជូនបាល់ទៅគោលដៅតូចៗលើទីលានស្មៅពេលព្រឹក

បើបាល់រត់ចេញពីគោលដៅ៖ កែជំហរ និងជើងទ្រជាមុន

ការកែជំហរ និងជើងទ្រគឺជាវិធីលឿនបំផុតដើម្បីធ្វើឲ្យការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ ព្រោះទិសបាល់ភាគច្រើនត្រូវបានកំណត់មុនពេលជើងប៉ះបាល់។ ដាក់ជើងទ្រចម្ងាយប្រហែល ១៥ ទៅ ២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយបែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ។ បើជើងទ្របែរទៅឆ្វេង បាល់អាចរត់ឆ្វេង បើរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងហោះឡើងខ្ពស់។ តាមគោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងរាងកាយ និងការស្កេនទីតាំងជុំវិញខ្លួន គឺជាមូលដ្ឋាននៃការលេងបាល់មានប្រសិទ្ធភាព។ ស្តាប់ចំណុចនេះឲ្យច្បាស់ — ផ្នែកដែលសំខាន់គឺកុំរត់បុកបាល់ដោយជំហានវែងពេក។ ប្រើការរត់ខ្លីពី ២ ទៅ ៣ ជំហាន រក្សាស្មាឲ្យស្មើ និងបង្វិលត្រគាកតាមទិសដែលចង់បញ្ជូន។

  • ដាក់ជើងទ្រជាប់បាល់ ប៉ុន្តែមិនឲ្យប៉ះបាល់។
  • បិទកជើងរបស់ជើងទាត់ ដើម្បីឲ្យផ្ទៃជើងរឹង។
  • ប៉ះបាល់នៅកណ្តាល ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់រត់រាបស្មើ។
  • បន្តចលនាជើងទៅមុខតាមគោលដៅ មិនឈប់ភ្លាមៗ។

ការហាត់ដ៏មានប្រសិទ្ធភាពគឺដាក់ដប ឬកោណចំនួន ២ ឲ្យមានចន្លោះ ១ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនបាល់កាត់ចន្លោះនោះពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ។ កត់ចំនួនបាល់ជោគជ័យក្នុង ២០ ដង ហើយកុំបង្កើនចម្ងាយរហូតដល់អត្រាត្រឹមត្រូវលើស ៧០ ភាគរយ។ នេះជាវិធីវាស់វែងច្បាស់ជាងការហាត់ដោយគ្មានគោលដៅ ព្រោះអ្នកអាចដឹងថាបញ្ហាមកពីជំហរ កម្លាំង ឬចំណុចប៉ះបាល់។ សម្រាប់អ្នកចង់ស្គាល់ការដាក់ទីតាំងក្នុងការប្រកួត សូមមើល មូលដ្ឋានយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ដើម្បីភ្ជាប់ជំនាញបញ្ជូនទៅនឹងការស្វែងរកចន្លោះ។

បើបាល់ហោះខ្ពស់ ឬបាត់ល្បឿន៖ គ្រប់គ្រងចំណុចប៉ះ

ការបញ្ជូនបាល់រាបស្មើត្រូវការឲ្យជើងប៉ះតំបន់កណ្តាល ឬខាងលើបន្តិចនៃបាល់ ខណៈរាងកាយត្រូវផ្អៀងទៅមុខតិចៗ។ ប្រសិនបើបាល់ហោះខ្ពស់ជាញឹកញាប់ មូលហេតុភាគច្រើនគឺជើងទ្រដាក់ក្រោយបាល់ ឬរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ។ ប្រសិនបើបាល់បាត់ល្បឿន អ្នកប្រហែលជាប៉ះដោយផ្នែកខាងចំហៀង ឬមិនបន្តចលនាជើងក្រោយពេលប៉ះ។ ហាត់បញ្ជូនដោយគោលដៅបីកម្រិត៖ ចន្លោះ ៥ ម៉ែត្រ សម្រាប់ការគ្រប់គ្រង ១០ ម៉ែត្រ សម្រាប់កម្លាំង និង ១៥ ម៉ែត្រ សម្រាប់ការបញ្ចូលទាំងពីរ។ កុំច្រឡំរវាងបាល់ត្រង់ និងបាល់លឿន ព្រោះកម្លាំងខ្លាំងមិនអាចជំនួសទិសដៅត្រឹមត្រូវបានទេ។

សម្រាប់ការហាត់ម្នាក់ឯង អ្នកអាចប្រើជញ្ជាំងរឹងដែលមានកម្ពស់សមស្រប ហើយបញ្ជូនបាល់ ៥០ ដងដោយជើងស្តាំ បន្ទាប់មក ៥០ ដងដោយជើងឆ្វេង។ រាប់តែបាល់ដែលត្រឡប់មកក្នុងតំបន់ទទួលប្រហែល ១ ម៉ែត្រពីទីតាំងដើម។ ចំណុចនេះអាចប្រើជាវិធីវាស់វែងជាក់ស្តែង ដែលអត្ថបទណែនាំទូទៅជាច្រើនមិនបាននិយាយ៖ បាល់ដែលត្រឡប់លឿន ប៉ុន្តែចូលមកខុសមុំ មិនមែនជាការបញ្ជូនល្អទេ ព្រោះអ្នកទទួលត្រូវចំណាយការប៉ះបន្ថែម។ ទិន្នន័យពី សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ក៏ផ្តោតលើគុណភាពនៃការបញ្ជូន និងស្ថានភាពបន្ទាប់ពីការបញ្ជូន មិនមែនតែការរក្សាបាល់ឲ្យបានប៉ុណ្ណោះទេ។

បើត្រូវបញ្ជូនក្នុងសម្ពាធ៖ មើលមុន និងសម្រេចឲ្យលឿន

នៅពេលមានគូប្រកួតជិតខាង អ្នកត្រូវមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ ហើយកំណត់គោលដៅបន្ទាប់មុនពេលប៉ះបាល់។ ការបញ្ជូនត្រង់ក្រោមសម្ពាធមិនមែនមានន័យថាបាល់ត្រូវរត់តាមបន្ទាត់ត្រង់ជានិច្ចទេ ប៉ុន្តែមានន័យថាបាល់ទៅដល់តំបន់ដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តដោយការប៉ះតិច។ ធ្វើការហាត់ជាបីដំណាក់កាល៖ ទទួលបាល់ដោយជើងឆ្ងាយពីគូប្រកួត បើករាងកាយទៅកន្លែងទំនេរ ហើយបញ្ជូនក្នុងការប៉ះទីពីរ។ សម្រាប់ការអនុវត្តជាក្រុម អ្នកលេង ៣ នាក់អាចឈរជាត្រីកោណចម្ងាយ ៨ ទៅ ១២ ម៉ែត្រ ហើយប្តូរទីតាំងភ្លាមៗក្រោយបញ្ជូន។ វាបង្ខំឲ្យអ្នកមើលមុន សម្រេចលឿន និងរក្សាទិសដៅបានក្រោមសម្ពាធ។

  • មើលខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំមុនទទួលបាល់។
  • បើកខ្លួនប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ ដើម្បីមានជម្រើសពីរ។
  • ប្រើជើងឆ្ងាយពីគូប្រកួតសម្រាប់ការប៉ះដំបូង។
  • បញ្ជូនទៅជើងដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តបានងាយ។
  • ក្រោយបញ្ជូន ត្រូវផ្លាស់ទីដើម្បីបង្កើតជម្រើសថ្មី។

សម្រាប់អ្នកតាមដានការប្រកួតតាមរយៈ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ការយល់ពីចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យ និងទីតាំងបញ្ជូនជួយឲ្យការវិភាគក្រុមមានភាពត្រឹមត្រូវជាងការមើលតែលទ្ធផលឈ្នះឬចាញ់។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមមួយអាចរក្សាបាល់បាន ៦០ ភាគរយ ប៉ុន្តែបញ្ជូនទៅតំបន់ប្រឈមមុខមិនបានល្អ។ ផ្ទុយទៅវិញ ក្រុមដែលរក្សាបាល់បាន ៤៥ ភាគរយអាចបង្កើតឱកាសបានច្រើន ប្រសិនបើការបញ្ជូនទីមួយ និងទីពីរមានទិសដៅច្បាស់។ នេះជាចំណុចសំខាន់សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តវិភាគ ឬទស្សន៍ទាយការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦៖ កុំយកភាគរយគ្រប់គ្រងបាល់ជាសូចនាករតែមួយ។ ពិនិត្យទីតាំងបញ្ជូន កំហុសបញ្ជូន និងការបញ្ជូនបំបែកខ្សែការពារជាមួយគ្នា។

ចង់ភ្ជាប់ការហាត់បញ្ជូនទៅនឹងការអានស្ថិតិប្រកួតមែនទេ? សូមពិនិត្យប្រធានបទពាក់ព័ន្ធខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ក្រុមកីឡាករបីនាក់ហាត់បញ្ជូនបាល់ជាត្រីកោណក្រោមពន្លឺថ្ងៃលើទីលានបាល់ទាត់

វិធីអានស្ថិតិការបញ្ជូនរបស់ក្រុម
ការវិភាគកីឡាករឆ្នើមសម្រាប់ការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦

បើចង់បង្កើនចម្ងាយ៖ បន្ថែមកម្លាំងដោយមិនបាត់ភាពត្រង់

ការបញ្ជូនចម្ងាយវែងត្រូវការការសម្របសម្រួលរវាងល្បឿនជើង មុំរាងកាយ និងការបង្វិលត្រគាក។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ ហើយប្រើការរត់ខ្លី ៣ ជំហាន ដោយកុំបន្ថែមកម្លាំងភ្លាមៗ។ ប៉ះផ្នែកកណ្តាលខាងក្រោមបាល់បន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ហោះឆ្លងចម្ងាយ ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាក្បាលនៅពីលើបាល់ ដើម្បីកុំឲ្យវាឡើងខ្ពស់ពេក។ កំហុសដែលជួបញឹកញាប់គឺការប្រើកម្លាំងពីជង្គង់តែប៉ុណ្ណោះ ខណៈត្រគាកមិនចូលរួម។ លទ្ធផលគឺបាល់ខ្សោយ ឬបាល់បត់ចេញពីគោលដៅ។ តាមការណែនាំរបស់ សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ការឡើងកម្តៅ និងការគ្រប់គ្រងបន្ទុកហាត់មានសារៈសំខាន់ចំពោះការកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួសសាច់ដុំ។

ហាត់ជាប្រព័ន្ធដូចខាងក្រោម៖

  1. បញ្ជូន ១០ ដងទៅគោលដៅទូលាយពី ១៥ ម៉ែត្រ។
  2. សម្រាក ៦០ វិនាទី ហើយកត់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់តំបន់គោលដៅ។
  3. បន្ថែមចម្ងាយតែ ៣ ទៅ ៥ ម៉ែត្រ ប្រសិនបើអត្រាជោគជ័យលើស ៧០ ភាគរយ។
  4. ប្តូរជើងរៀងរាល់មួយជុំ ដើម្បីកុំឲ្យបង្កើតទម្លាប់ពឹងផ្អែកលើជើងខ្លាំងតែមួយ។
  5. បញ្ចប់ដោយការបញ្ជូនខ្លី ១០ ដង ដើម្បីស្តារការគ្រប់គ្រង និងភាពទន់ភ្លន់។

ព័ត៌មានជាក់ស្តែងមួយទៀតគឺផ្ទៃទីលានមានឥទ្ធិពលលើការវាស់លទ្ធផល។ បាល់លើស្មៅសើមអាចរត់លឿនជាងស្មៅស្ងួត ខណៈផ្ទៃសិប្បនិម្មិតអាចធ្វើឲ្យបាល់លោតខុសពីការហាត់លើស្មៅធម្មជាតិ។ ដូច្នេះកុំប្រៀបធៀបពិន្ទុហាត់នៅថ្ងៃភ្លៀងជាមួយថ្ងៃស្ងួតដោយផ្ទាល់។ កត់សម្គាល់ប្រភេទផ្ទៃទីលាន ស្បែកជើង ចម្ងាយ និងចំនួនបាល់ជោគជ័យរាល់លើក។ សម្រាប់អ្នកវិភាគបាល់ទាត់ នេះជាមូលហេតុដែលស្ថិតិការបញ្ជូនត្រូវអានជាមួយបរិបទប្រកួត មិនមែនមើលជាលេខដាច់ដោយឡែកទេ។

សូមមើលព័ត៌មានបន្ថែមអំពីការរៀបចំលំហាត់ និងការវាយតម្លៃសមត្ថភាពនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ស្បែកជើងបាល់ទាត់ និងបាល់ដាក់ជិតកោណហាត់លើផ្ទៃស្មៅសិប្បនិម្មិតពេលល្ងាច

កំហុសទូទៅដែលត្រូវជៀសវាង

កំហុសធំបំផុតក្នុងការហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់គឺការផ្តោតលើកម្លាំង មុនពេលទម្រង់ជើងមានស្ថិរភាព។ អ្នកហាត់ជាច្រើនទាត់ខ្លាំង ប៉ុន្តែមិនកត់ត្រាថាបាល់ខុសទិសប៉ុន្មានដង ឬខុសដោយសារអ្វី។ កុំប្តូរចម្ងាយ និងលំហាត់ច្រើនពេកក្នុងថ្ងៃតែមួយ ព្រោះវាធ្វើឲ្យពិបាកស្គាល់មូលហេតុនៃកំហុស។ ក៏កុំហាត់តែជើងខ្លាំង ព្រោះក្នុងការប្រកួតជាក់ស្តែង មុំទទួលបាល់អាចបង្ខំឲ្យប្រើជើងម្ខាងទៀត។ ការណែនាំផ្លូវការរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អូស្ត្រាលី បញ្ជាក់ជាទូទៅថា ការអភិវឌ្ឍជំនាញគួររួមបញ្ចូលការសម្រេចចិត្ត និងបរិបទប្រកួត មិនមែនការធ្វើចលនាដដែលៗដោយគ្មានសម្ពាធទេ។ ដូចសេចក្តីណែនាំមួយបាននិយាយថា «ការហាត់ល្អត្រូវភ្ជាប់បច្ចេកទេសទៅនឹងការសម្រេចចិត្ត»។

ត្រូវជៀសវាងចំណុចទាំងនេះ៖

  • មិនកម្តៅសាច់ដុំមុនហាត់ ៥ ទៅ ១០ នាទី។
  • ដាក់ជើងទ្រឆ្ងាយពេកពីបាល់។
  • បើកកជើងពេលចង់បញ្ជូនត្រង់។
  • មិនលើកក្បាលមើលគោលដៅ។
  • បង្កើនចម្ងាយមុនពេលភាពត្រឹមត្រូវឈានដល់ ៧០ ភាគរយ។
  • វាយតម្លៃតែថាបាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុមឬអត់ ដោយមិនពិនិត្យថាគេអាចលេងបន្តបានងាយឬទេ។

ការសម្រាកក៏ជាផ្នែកមួយនៃការហាត់ដែរ។ សម្រាប់វគ្គ ៣០ នាទី អាចបែងជា ៥ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទីបញ្ជូនខ្លី ១០ នាទីបញ្ជូនមធ្យម និង ៥ នាទីបន្ថយបន្ទុក។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅកជើង ជង្គង់ ឬកំភួនជើង ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ ហើយពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព។ កុំយកការឈឺចាប់ទៅបកស្រាយថាជាការរីកចម្រើន ព្រោះបច្ចេកទេសល្អមិនគួរបង្កើតការឈឺចាប់ខ្លាំងឡើយ។

តើផែនការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃគួរធ្វើដូចម្តេច?

ផែនការ ៣០ ថ្ងៃដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ បន្តទៅការទទួលសម្ពាធ ហើយបញ្ចប់ដោយការប្រើប្រាស់ក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ ក្នុងសប្តាហ៍ទីមួយ ហាត់ចម្ងាយ ៥ ទៅ ៨ ម៉ែត្រ និងកត់ត្រាលទ្ធផល ២០ ដងក្នុងមួយជើង។ សប្តាហ៍ទីពីរ បន្ថែមជញ្ជាំង ឬមិត្តរួមក្រុម ដើម្បីហាត់ការប៉ះទីមួយ និងការបញ្ជូនទីពីរ។ សប្តាហ៍ទីបី បន្ថែមអ្នកការពារ ឬកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ២ វិនាទី។ សប្តាហ៍ទីបួន វាស់លទ្ធផលក្នុងល្បែងតូច ៤ ទល់ ៤ ឬ ៥ ទល់ ៥ ដោយពិនិត្យចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យ កំហុសទិសដៅ និងចំនួនដងដែលការបញ្ជូនបង្កើតការលេងបន្ត។ កុំវាស់តែចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ព្រោះការបញ្ជូនល្អត្រូវមានទិសដៅ ល្បឿន និងពេលវេលាត្រឹមត្រូវជាមួយគ្នា។

តារាងត្រួតពិនិត្យអាចរៀបចំបានដូចនេះ៖

  • ថ្ងៃទី ១ ដល់ ៧៖ បញ្ជូនខ្លី ១០០ ដង និងគោលដៅតូច ២។
  • ថ្ងៃទី ៨ ដល់ ១៤៖ បញ្ជូនជញ្ជាំង ៥០ ដងក្នុងមួយជើង។
  • ថ្ងៃទី ១៥ ដល់ ២១៖ បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ និងសម្រេចចិត្តក្នុង ២ វិនាទី។
  • ថ្ងៃទី ២២ ដល់ ២៨៖ បញ្ជូនចម្ងាយ ១៥ ទៅ ២០ ម៉ែត្រ។
  • ថ្ងៃទី ២៩ ដល់ ៣០៖ ប្រឡងក្នុងល្បែងតូច និងប្រៀបធៀបកំណត់ត្រា។

ចំណុចវាស់វែងដែលគួររក្សាទុកមាន ៤៖ អត្រាបញ្ជូនចូលគោលដៅ ភាពត្រឹមត្រូវនៃជើងឆ្វេង ភាពត្រឹមត្រូវនៃជើងស្តាំ និងគុណភាពនៃការប៉ះបន្ទាប់របស់អ្នកទទួល។ បើអត្រាជោគជ័យកើនពី ៥០ ទៅ ៧៥ ភាគរយ ប៉ុន្តែការសម្រេចចិត្តនៅក្រោមសម្ពាធនៅតែយឺត នោះការហាត់បន្ទាប់គួរផ្តោតលើការមើលមុន មិនមែនបន្ថែមចម្ងាយទេ។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់អាចជួយអ្នកភ្ជាប់កំណត់ត្រាបច្ចេកទេសទាំងនេះទៅនឹងការវិភាគក្រុម និងការទស្សន៍ទាយការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ដោយមានហេតុផលជាងមុន។

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថាការហាត់ជំហរ ជើងទ្រក ជើងប៉ះបាល់ និងកម្លាំង ដើម្បីឲ្យបាល់ទៅដល់គោលដៅដោយមានទិសដៅច្បាស់។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ ហើយប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រង។ នៅពេលអត្រាជោគជ័យលើស ៧០ ភាគរយ ទើបបន្ថែមចម្ងាយ ឬបន្ថែមសម្ពាធពីគូប្រកួត។ វិធីនេះធ្វើឲ្យអ្នកកែបញ្ហាបានត្រឹមត្រូវ មិនមែនទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានការវាស់វែងទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ គួរហាត់ ៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានរយៈពេល ២០ ទៅ ៣០ នាទី។ ថ្ងៃនីមួយៗគួរផ្លាស់ប្តូរគោលដៅ ដូចជា បញ្ជូនខ្លី ជញ្ជាំង បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ និងបញ្ជូនចម្ងាយវែង។ រក្សាយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃសម្រាប់សម្រាក ឬហាត់ស្រាល ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំស្តារឡើងវិញ។ បើមានការឈឺចាប់ខ្លាំង ត្រូវបញ្ឈប់ និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព។

សំណួរ៖ តើបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អជាងបញ្ជូនដោយខ្សែស្បែកជើងឬ?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អជាងសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈខ្សែស្បែកជើងល្អជាងសម្រាប់កម្លាំង និងចម្ងាយ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងរហូតដល់អាចបញ្ជូនចូលគោលដៅបានយ៉ាងហោចណាស់ ៧០ ភាគរយ។ បន្ទាប់មកទើបហាត់ខ្សែស្បែកជើងសម្រាប់បាល់ឆ្លងខ្សែ ឬបាល់ប្តូរទិសវែង។ ការជ្រើសរើសផ្ទៃជើងត្រូវអាស្រ័យលើចម្ងាយ មុំ និងទីតាំងមិត្តរួមក្រុម មិនមែនប្រើវិធីតែមួយគ្រប់ស្ថានភាពទេ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែហោះខ្ពស់ពេលខ្ញុំបញ្ជូន?

ចម្លើយ៖ បាល់តែងតែហោះខ្ពស់ភាគច្រើនដោយសារជើងទ្រនៅក្រោយបាល់ ឬរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយពេលប៉ះ។ ដាក់ជើងទ្រជាប់បាល់ បែរក្បាលជើងទៅគោលដៅ ហើយរក្សាក្បាលនៅពីលើបាល់។ ប៉ះតំបន់កណ្តាលបាល់ និងបន្តជើងទៅមុខដោយមិនលើកខ្លួនភ្លាមៗ។ ហាត់នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រជាមុន ដើម្បីកែទម្រង់ មុនពេលសាកល្បងការបញ្ជូនវែង។

សំណួរ៖ តើបញ្ជូនត្រង់ និងបញ្ជូនទៅកន្លែងទំនេរខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បញ្ជូនត្រង់ផ្តោតលើទិសដៅបាល់ ខណៈបញ្ជូនទៅកន្លែងទំនេរផ្តោតលើទីតាំងដែលមិត្តរួមក្រុមនឹងទៅដល់។ បាល់អាចមិនរត់តាមបន្ទាត់ត្រង់ ប៉ុន្តែវានៅតែជាការបញ្ជូនល្អ ប្រសិនបើវាទៅដល់តំបន់ដែលអាចលេងបន្តបាន។ ក្នុងការប្រកួត អ្នកត្រូវមើលចលនាមិត្តរួមក្រុម និងទីតាំងគូប្រកួតមុនសម្រេច។ ដូច្នេះការហាត់គួររួមបញ្ចូលទាំងគោលដៅថេរ និងគោលដៅផ្លាស់ទី។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើបញ្ជូនបានល្អម្នាក់ឯង ប៉ុន្តែខុសពេលមានសម្ពាធ?

ចម្លើយ៖ ត្រូវបន្ថែមការហាត់ស្កេន និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត មិនមែនបង្កើនកម្លាំងទាត់ទេ។ ឲ្យមិត្តរួមក្រុម ឬអ្នកការពារចូលជិត ហើយកំណត់ឲ្យអ្នកបញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទីក្រោយទទួលបាល់។ ចាប់ផ្តើមពីសម្ពាធស្រាល រួចបន្ថែមល្បឿន និងចំនួនអ្នកការពារ។ កត់ត្រាថាអ្នកខុសដោយសារមិនមើលមុន មិនបើករាងកាយ ឬជ្រើសគោលដៅខុស ដើម្បីកែចំណុចជាក់លាក់។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ ទីលាន ឬជញ្ជាំង និងដបប្លាស្ទិកចំនួន ២ អាចគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការហាត់មូលដ្ឋាន។ គោលដៅដែលមានចន្លោះ ១ ម៉ែត្រ និងចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រអាចជួយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវបានល្អ។ ប្រសិនបើមានកោណ អ្នកអាចបង្កើតស្ថានភាពត្រីកោណ និងផ្លូវបញ្ជូនជាច្រើន។ អ្វីដែលសំខាន់ជាងឧបករណ៍គឺការកត់ត្រាលទ្ធផល ការរក្សាទម្រង់ និងការហាត់ជាប្រចាំ។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តរៀនពីបច្ចេកទេស បរិបទប្រកួត និងការវិភាគក្រុម សូមចាប់ផ្តើមពីលំហាត់ ២០ នាទីក្នុងថ្ងៃនេះ ហើយកត់ត្រាលទ្ធផលដំបូងរបស់អ្នក។

ស្វែងយល់បន្ថែម

§
❦

យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive · No. 01

Related Articles